Uit de serie ‘mijn jeugd’
mijn zolderkamer vennewaard 12
leeftijd ongeveer veertien jaar
rechts naast de deur
die naar het dakterras leidt
staat de witte kast
met bruine deuren
een klein vak boven
een groot vak daaronder
wanneer ik de deuren open
zie ik alle boeken staan
de boeken uit mijn jeugd
die ik bijna
allemaal gelezen heb
de geur
onmiskenbaar
van bij elkaar gestapelde boeken
die typische geur
niet in woorden te vangen
denkend aan die geur
brengt het me terug
de vervlogen boeken
de verhalen
spannend leerzaam avontuurlijk
de hele serie van de vijf
de kameleon
oorlogswinter
engelandvaarders
de kleine lord
mijn eerste visboek
zomaar een greep
geen idee waar ze nu zijn
Ik mis ze
zou ze nog een keer willen vasthouden
bekijken lezen
weer in het verhaal duiken
me laten meeslepen
door de boeken uit mijn jeugd
Vanuit mijn stilte
In deze woorden deel ik iets persoonlijks, een gedachte die met mij meereist terwijl ik schrijf.
Het is geen grote waarheid, slechts een echo van wat ik voel en zie in dit moment.
Gooi boeken niet weg, niet naar oud papier.
Boeken zijn een kostbare schat die niet in waarde uit te drukken is.
Bewaar ze, of laat ze herlezen door anderen.
Mijn laatste fysieke boeken zijn naar een stichting gegaan.
Een stichting die de kans geeft om mensen met een klein budget
de mogelijkheid te geven om boeken te lezen.
Een prachtig initiatief, zonder winstoogmerk,
gewoon het er laten zijn voor iedereen die het maar wil.