het is tijd
tijd om afscheid te nemen
afscheid te nemen van een metgezel
iemand die de afgelopen veertig jaar
er nagenoeg elke dag was

die me steun gaf
plezier gaf
me richting gaf, echter op de verkeerde route
die me boosheid, onzekerheid gaf
me de lust in het leven deed afnemen

ruim veertig jaar onder het juk
en nu is het dan toch echt tijd
het moet stoppen hoe dan ook
mijn gezondheid doorslaggevend

de regie weer in handen
blij en dankbaar door het leven gaan
meer energie
zin
vrijheid
leven

vele pogingen zijn niet gelukt
om vervolgens tot deze laatste te komen
na twee weken van afbouw
was het op 25 augustus de laatste
de laatste die ik tot mij nam

ik heb er de kracht voor
ik weet wat te doen
sterk het afscheid dragen
wetend dat het alleen maar beter wordt

het ga je goed mijn vriend
hoewel ik je steeds vaker
als mijn vijand zag

dit is mijn afscheid van jou
ik ontdoe me van jouw kracht
werp mijn kettingen af
en ga voor vrijheid

nabij Epe
landgoed tongeren
een oud stenen pad

ontstaan van dit pad
het zal me niet verbazen
als het uit de middeleeuwen stamt

door velden
bosrijke omgeving

roofvogels loerend op prooi
opgejaagd door een kraai

een kudde stieren loopt loom
wachtend tot ze op stal mogen

de zon werpt haar goudkleurige avondlicht over het landschap

ik groet een jonge vrouw
ze laat haar hond uit
de stieren lopen met haar mee
een hele kudde volgers zegt ze
inderdaad lach ik en loop verder

wat heb ik meer nodig
dan rust ruimte natuur
een vriendelijk contact

echte vrijheid
is voor mij
een blanco agenda

geen afspraken
geen moeten

de dag nemen
zoals hij zich aandient
niets sturen
slechts zijn

het is wat het is
niets meer, niets minder

een blanco dag
die achteraf
alle vrijheid bood

tien voor half zes
mijn smartwatch trilt
maar ik was al wakker

ik maak me klaar
voor de fietstocht
die me naar het werk brengt

het is een prachtige ochtend
het is rustig weer
de zon al op
verwarmt mijn lichaam

de vogels laten van zich horen
een stukje bleke maan 
nog zichtbaar

ik fiets rustig door
het steeds veranderende landschap
variërend van stedelijk
tot weer meer groen

in de verte
zie ik de intercity naar nijmegen

een kauw vliegt op in een boom

op een druk stuk weg
razen de auto’s langs me heen
het doet me niet veel
rust zit in mij

en ik bedenk me
hoe dankbaar ik moet zijn

zo’n schijnbaar normale fietstocht
hoe rijk dat eigenlijk is

de vrijheid
beweging
de buitenlucht

zoveel om even stil bij te staan
intens genieten

laat een ander zich druk maken
ik sla deze keer over