Social media, de druk van het delen

Herken je dit zelf ook, die druk om te delen?
Altijd maar aan staan terwijl het soms beter is om een stapje terug te doen.
Even een moment van stilte, dat is eng en vaak confronterend.
Alleen te zijn met je gedachten.

👉 Hoe ervaar jij de druk van social media?


Het overvalt me soms weleens.
De druk die het met zich meebrengt.
Het constante delen van beelden, gedachten en verhalen.
Snel nog even dit posten, het liefste op meerdere platforms tegelijk.

Ik merk dat het me onrustig maakt en roept spanning op.
En dat is het tegenovergestelde van wat ik wil.

Mijn site en account is niet voor niets getiteld, in stilte gevangen.
En gevangen voelt het soms letterlijk.

Zo vlak voor mijn vakantie neem ik de beslissing om de stilte terug te brengen.
Minder posts maar wel echt, recht uit het hart, zonder franje.

Gedachten, mijmeringen, overdenkingen, ze komen allemaal samen.
Zo ook met de afbeeldingen en foto’s, die me raken.

Mijn roadtrip naar Genua, de prachtige kuststad in Italië, zal me hierbij helpen.
Geen planning, niets reserveren.
Gewoon op de bonnefooi vertrekken, kijken waar ik uitkom.

En na de vakantie, gewoon weer verder met het vangen van de stilte.


Niet mijn plek, of toch wel

Deze gedachtegang gaat over het aarden op de juiste plek.
Een plek die goed voel, waar je echt thuis bent.


Heb je zelf ook wel eens het gevoel dat je niet op de juiste plek bent?


vaak overkomt me het gevoel
dat mijn plek niet de juiste is

het overvalt me
als ik op pad ben

rijdend door kleine dorpjes
waar de tijd lijkt stil te staan
de straten die rust uitademen

de kleine winkeltjes
die nog om zes uur sluiten
waar middagpauze heilig is

de velden om het dorp
met wuivend graan
of met maïs
van ruim twee meter

de zandpaden
die er tussendoor lopen
richting de rand van het bos

ik vraag me af
wellicht is de plek juist
alleen klopt de tijdspanne niet

en zit ik gevangen
in een verkeerde tijd


Onrust

eens in de zoveel tijd
overvalt het me weer

geen duidelijke reden
geen directe oorzaak

desondanks aanwezig
de onrustige gevoelens
gevoed door onrustige gedachten

gedachten die ik zelf oproep
die ik zelf creëer
nu niet te stoppen


niet iets per se negatief
echter ook niets positiefs

onrust ontstaan uit twijfel
wel of niet
ja of nee

geen keuze
geen beslissing
het constante wikken en wegen

het duizelt me
het vermoeit me
energie gaat verloren

niets anders te doen
dan accepteren

wetend en vertrouwend
dat dit voorbij gaat

Slechte dag

Deze mijmering is een vervolg op het eerder gedeelde, “Dromen”
Maar kan afzonderlijk worden gelezen.


zodra ik wakker wordt
voel ik het
dit wordt zo’n slechte dag

meestal na een slechte nacht
een nacht met dromen

dromen die blijven hangen
zich nestelen in mijn gedachten

me weer doen twijfelen
doe ik het wel goed

zou ik niet meer moeten doen
of juist meer moeten laten

het voelt zo zwaar
lijkt zo uitzichtloos

en toch sta ik weer op
verzorg mezelf
neem een douche
en begin aan de dag


De laatste zomerdag?


het zou zomaar kunnen
dat dit de laatste is

eind augustus
september in aantocht

morgen is er omslag voorspeld
een afscheid van de zomer

en hoewel het nog mogelijk is
zou zomaar ineens
de herfst kunnen invallen

de dagen worden al korter
de ochtenden later licht
avonden eerder donker

grijze wolkenluchten
vooruit gestuwd door wind

regen in grote getale
waar eerder nog tekort was

heel eerlijk
ik ben er niet klaar voor
wil dit nog even niet

laten we toch maar hopen
op een kleine terugkeer

die heerlijke zomerse dagen


Dromen

🌌 Dromen, soms zacht en troostend, soms vreemd en intens.
Ze laten zich zien als spiegels van ons innerlijk, maar niet altijd begrijpen we hun taal.

👉 Wat doen dromen met jou?
Vind je er betekenis in, of laat je ze liever voorbijgaan als wolken in de nacht?

📖 Mijn nieuwe mijmering vind je hieronder.


welterusten
nog even een slaapverhaal en dan genieten van een ongestoorde nacht

dan ineens uit het niets
komen ze tevoorschijn
de een na de ander
de dromen
de onbewuste hersenspinsels

soms positief
nu echter negatief en zoveel
vier op z’n minst

wat is dit toch
waarom zo vreemd
waarom zo wreed

kan ik er iets mee
moet ik er iets mee
herken ik er iets in

of is dit slechts het begin
van een aankomende
slechte dag