Auteur: Tim van't Hoenderdaal

📸 Vastleggen wat mijn aandacht trekt en vasthoudt. Niet in scène gezet, maar gewoon zoals het is. En verder, schrijven wandelen, fietsen, lezen, muziek, reizen. 🌿

Zomaar iets schrijven

On door Tim van't HoenderdaalinGedachtenEen reactie plaatsen

Een vervolg op, het jaar in mij.

Soms wil ik gewoon wat schrijven.
Om mijn hoofd leeg te maken, gedachten de vrije loop te laten.

Het is dinsdagmiddag in augustus.
Buiten is het ruim 25 graden, morgen zelfs bijna 30.
Ik zit op mijn kamer, de luxaflex dicht tegen warmte en licht.
Binnen is het bijna net zo warm als buiten: 25,3 graden, lees ik op het display.

Vandaag is de laatste dag van mijn lange weekend.
Morgen begint mijn driedaagse werkweek weer, met de fietstocht van 30 kilometer heen.
Die rit maakt me kalm.

’s Ochtends is de weg rustig,
en nu het vakantietijd is valt ook de terugweg mee.

Toch voel ik onrust. Gisteren ook al.
Een tintelende arm, stijve schouders,
alsof spanning zich daar meteen nestelt.
Bij onrust, stress, of wanneer dingen niet lopen zoals ik wil.

Ik heb niets te klagen, en probeer dankbaar te zijn.
Maar soms komen de donkere gedachten toch op bezoek,
en voel ik de depressie op de loer liggen.
Gelukkig duren die periodes meestal kort.

Toch zie ik op tegen de donkere maanden.
De herfst staat voor de deur, en daarna de winter:
donker, kil en nat.
Hoewel ik op andere momenten kan verlangen
naar avonden met kaarslicht, een plaid, een goed boek.

Het leven beweegt in golven.
Soms hoog, soms laag.
Nu zit ik even in een dal.
Maar zelfs hier, diep beneden,
weet ik dat de volgende top ergens onderweg is.

Boeken uit mijn jeugd

On door Tim van't HoenderdaalinGedachtenEen reactie plaatsen

Uit de serie ‘mijn jeugd’

mijn zolderkamer vennewaard 12
leeftijd ongeveer veertien jaar

rechts naast de deur
die naar het dakterras leidt 
staat de witte kast 
met bruine deuren

een klein vak boven
een groot vak daaronder

wanneer ik de deuren open
zie ik alle boeken staan
de boeken uit mijn jeugd
die ik bijna
allemaal gelezen heb


de geur
onmiskenbaar
van bij elkaar gestapelde boeken
die typische geur
niet in woorden te vangen

denkend aan die geur
brengt het me terug
de vervlogen boeken
de verhalen
spannend leerzaam avontuurlijk

de hele serie van de vijf
de kameleon 
oorlogswinter 
engelandvaarders
de kleine lord
mijn eerste visboek

zomaar een greep
geen idee waar ze nu zijn

Ik mis ze
zou ze nog een keer willen vasthouden

bekijken lezen
weer in het verhaal duiken 
me laten meeslepen

door de boeken uit mijn jeugd

Vanuit mijn stilte
In deze woorden deel ik iets persoonlijks, een gedachte die met mij meereist terwijl ik schrijf.
Het is geen grote waarheid, slechts een echo van wat ik voel en zie in dit moment.

Gooi boeken niet weg, niet naar oud papier.
Boeken zijn een kostbare schat die niet in waarde uit te drukken is.
Bewaar ze, of laat ze herlezen door anderen.
Mijn laatste fysieke boeken zijn naar een stichting gegaan.
Een stichting die de kans geeft om mensen met een klein budget
de mogelijkheid te geven om boeken te lezen.
Een prachtig initiatief, zonder winstoogmerk,
gewoon het er laten zijn voor iedereen die het maar wil.

Het jaar in mij

On door Tim van't HoenderdaalinGedachten2 reacties

Naarmate ik ouder wordt, lijkt de tijd steeds sneller te gaan.

Nu alweer half augustus, waar zijn de voorgaande maanden gebleven.

Meestal rond januari ontstaat het bij mij.
Het verlangen naar de lente, alles weer groen, bloemen in allerlei kleuren.
Het dierenrijk dat weer jongen krijgt.

De zon die met steeds meer kracht en ook langer schijnt.
De warmere periodes, lekker wandelen, fietsen of gewoon in de tuin zitten.

De zomer volgt met soms zwoele avonden.
De geur van de vlinderstruik, Liguster, Kamperfoelie, Jasmijn die mijn tuin rijk is.

Af en toe een zomerse regenbui om wat af te koelen.

Dan de herfst met zijn aardse geur, de bladeren die langzaam verkleuren.
Rood, geel, bruin, een warme gloed.
De dagen worden weer korter, de zon doet nog zijn best, maar neemt in kracht af.

En dan de winter, het gezellig maken binnen, sfeerverlichting aan.
Hier en daar branden kaarsen, of geven de vele waxinelichtjes warmte en licht.
Elk seizoen heeft zo zijn eigen charme.
Maar dan,

Meestal rond januari ontstaat het bij mij.
Het verlangen naar de lente…….

En terwijl alles weer opnieuw begint, sta ik even stil, bij hoe snel het ging.

Vuurtoren

On door Tim van't HoenderdaalinGedachtenEen reactie plaatsen

het is een zomerse avond
een zaterdag in augustus 

al wandelend langs het strand
waar vele mensen zijn gekomen

genietend van de avondzon
liggen ze op de gehuurde bedjes
of op kleurrijke handdoeken

kinderen spelen bij de vloedlijn
graven sleuven om het zandkasteel

terrasjes zitten overvol
mensen praten honderduit 

ik bekijk het van afstand
en draai me dan om

daar staat hij
ver boven alles uit

geen last van drukte
dit gaat aan hem voorbij

hij heeft een belangrijke taak
zo als de avond valt
laat hij zijn licht weer schijnen

als baken als waarschuwing
ook in deze tijd
nog steeds van belang

een symbool wellicht
uit vervlogen tijden

nog steeds sterk overeind
de vuurtoren van Egmond

het is de van Speijk

Note van de schrijver:
De vuurtoren is te bezoeken.
Het uitzicht vanaf de vuurtoren is fantastisch.
Maar liefst 137 treden leiden de trappen naar boven.

Kijk voor de actuele openingstijden op de site van Egmond aan Zee.
https://egmondaanzee.org/nl/vuurtoren/9168/vuurtoren-jcj-van-speijk-egmond.html

Geduldig wachten

On door Tim van't HoenderdaalinGedachten1 reactie

Op een dikke tak van onze, helaas overleden kersenboom, wacht deze mus geduldig.
Wachtend tot zijn of haar partner het nest, wat zich onder onze dakpannen bevindt, heeft verlaten.
Voor een wisseling van de wacht en het zoeken naar nieuw voedsel voor de jonge musjes.
Ieder jaar hetzelfde ritueel, het is een genot om dit te mogen aanschouwen.

De natuur is prachtig.

De straat die niet meer is

On door Tim van't HoenderdaalinGedachtenEen reactie plaatsen

een titel die niet klopt
de straat is er wel
de huizen van toen zijn verdwenen
gesloopt veranderd vernieuwd

de Huijgensstraat in Alkmaar
waar ik als kind heb gewoond
van mijn vierde tot mijn negende

een relatief korte tijd
waarin ik veel heb beleefd

van kleuterschool, het Hummeltjeshonk
tot aan klas 3 van de Beatrixschool
beide zijn verdwenen
opgegaan in stilte
herinneringen die blijven

zwerven door park Oosterhout
rennen door de zwembosjes
zoals ik ze toen noemde
je kon er heerlijk in verdwijnen

de wigwam opzetten
op één van de vele grasvelden
er in liggen met Fabiola mijn buurmeisje

haar daar voor het eerst zoenen
althans dat was de bedoeling

geheugen laat me in de steek
was deze kus werkelijk
of wilde ik het erg graag

voetballen met mijn broer
het grasveld van de Vondelschool
ik altijd op doel de ballen altijd hard

de Vondelschool de overdekte speelplaats
vaak gebruikt als schuilplaats tegen de regen
de voetbal hard tegen de muur trappend

woensdag zakgeld
25 cent een kwartje
rennend naar de hoek van de straat
een oud winkeltje met snoep uit de doos

De melkboer groenteman bakker
kwamen aan de deur

eerste vrienden Henk en Johan
leerde ik kennen op school
Marco en Ron vanuit de straat

mijn eerste vijand Mark
die later ook nog een rol speelde

nu terugdenkend schrijvend over die tijd
het is een deel van de basis
die me heeft gevormd

toen vele jaren later
rond 2003 alles weg

het enige wat blijft
is nu de herinnering
maar voor hoelang

Donkere dagen

On door Tim van't HoenderdaalinGedachtenEen reactie plaatsen

een winderige dinsdag
het is zomer
begin augustus

ik lig in de hangmat
het kan nog net
korte broek en t shirt

komende dagen
wordt het weer beter
meer zon
temperatuur omhoog

ik betrap mezelf erop
stiekem verlangend
naar naderende donkere dagen

buiten weer kouder
binnen aangenaam warm
geen besparing op gas

de kaars die voor me staat
en het waxinelichtje links
weer brandend en licht gevend

elke avond
even tijd voor bezinning

starend in de vlam
denkend aan wat was
degene die niet meer zijn

zo sluit ik de dag af
dankbaar voor dit moment
verlangend naar de volgende dag