December 2025, de feestdagen staan weer voor de deur, niet dat ik daar veel mee heb.
Sowieso niet met de feestdagen waarbij oud en nieuw eigenlijk wel de ergste is.
Maar daarover een andere keer.

Ik kijk naar buiten, het is pikdonker, met recht de donkere dagen.
En toch is er voldoende licht te zien.
Licht in de vorm van kerstverlichting.

Links is het “bushokje” zoals ik dat gekscherend noem, op de een of andere kunstzinnige manier versierd.
Het “bushokje” staat bij de buren links achter in de tuin en is gehuld met lukraak geplaatste lichtslingers.
Dat ze warm licht hebben gebruikt pleit in hun voordeel.

Grenzend aan mijn achtertuin is over de schutting, alsmede het schuurtje en daarna nog een stuk schutting, een lichtslang gedrapeerd.
De keuze van lichtblauw in deze tijd zegt genoeg over de fantasie en creativiteit van de bewoners.

Dan heel in de verte, in een andere straat glinsteren de lampjes in de voortuinen.
Door de struiken en bomen, die nu zonder blad zijn en waarvan de takken bewegen in de wind, lijkt het alsof ze knipperen.

In dezelfde straat daarboven tegen twee ramen van een dakkapel, zijn rood verlichte kerstbomen gezet, met daartussen een nietszeggende vorm die een fel wit licht geeft.
Het is een beetje dezelfde kleur en felheid als die in de koplampen van de auto’s tegenwoordig.
Het moet de bestuurder een beter zicht geven, echter voor de overige weggebruikers is het een bron van irritatie en ontneemt al het zicht.

Dat dus, ik pak even mijn verrekijker erbij.
Nee, niet om te gluren, nou ja, misschien stiekem een beetje, maar meer om te kijken naar een dakkapel. Zie ik het nu echt wel goed?
Ik kan er echter niets meer van maken dan mijn eerste bevinding.
Ze zullen bewust zo gekozen en geplaatst zijn, mij ontgaat een beetje de toegevoegde waarde hiervan.
Maar goed, dat zegt meer over mij dan over een ander.

Ik heb nu eenmaal niets met de feestdagen.
Vind het een hoop gedoe op niets af en kan daar geen plezier aan beleven.
Maar misschien is het ook wel een beetje het misgunnen.
Als ik er geen plezier aan beleef, waarom een ander dan wel.
Het is een gedachte waar ik mezelf op betrap.

Ik leg mijn verrekijker weg en bedenk, misschien is het ook allemaal wel goed zo.
Een beetje verlichting in deze donkere dagen en daarmee bedoel ik zowel het fysieke als het innerlijke aspect.

Hele fijne feestdagen, wees zacht en begripvol naar elkaar.