Tijdens een korte ochtendwandeling bij de natuurbegraafplaats liep ik langs dit stukje water.
Het was nog vroeg, de lucht zacht en de wereld bijna stil.
Alles viel even samen: de kleuren, de rust, de ruimte om me heen.

Dit zijn de momenten waar ik het meest mee verbonden ben.
Geen afleiding, geen ruis, geen verwachtingen.
Alleen kijken, ademen en voelen dat ik er ben.

Het beeld laat precies zien waar mijn aandacht de laatste tijd naartoe gaat: eenvoud, rust en vrijheid.
Geen grote stappen, maar kleine momenten die me dichter bij mezelf brengen.

Een stille herinnering dat ik niet ver hoef te gaan om iets waardevols te vinden.
Soms ligt het gewoon om de hoek, als ik maar de tijd neem om te kijken.