Ik liep vaak gedachteloos langs alles heen.
Zelfs als ik wandelde, was mijn hoofd ergens verderop.

Tot ik op een dag stil bleef staan.
Bij een bloem die ik bijna had vertrapt.

Sindsdien probeer ik te kijken. Echt te kijken.

Niet om iets moois te maken.
Maar om iets te vinden.

Iets kleins, iets dat blijft hangen.

Dit blog is mijn manier om dat kijken te delen.
In beelden.
In woorden.
In stilte.

Niet om iets vast te leggen, maar om iets ruimte te geven.

Misschien herken je iets.
Misschien loop je even mee?